زینک یا روی، نوعی عنصر رایج در پوسته ی زمین است. ماده ای معدنی که نقش مهمی در مسائل بیولوژیکی انسان دارد و بر کارکرد آنزیم ها تاثیر گذار است. روی مورد نیاز بدن توسط مواد غذایی تامین شده و جذب آن در ابتدای روده ی باریک به کمک یک پروتئین انجام می شود. مواد غذایی حاوی زینک شامل لبنیات، غذاهای دریایی، گوشت قرمز و پروتئین های حیوانی، تخمه کدو و غلات، حبوباتی مانند نخود، سویا، لوبیا، عدس و غیره است. زینک معمولا در ماهیچه ها ذخیره می شود اما در گلبول های قرمز و سفید خون، کلیه، کبد، پوست، چشم، استخوان و پانکراس نیز وجود دارد. میزان روی در پانکراس افراد سالم، دو برابر افراد دیابتی است. بهتر است زینک همراه یا نیم ساعت بعد از ناهارمصرف شود تا از عوارض مصرف آن بر روی معده کاسته شود. زینک نباید همراه با هر گونه مواد حاوی کلسیم مصرف شود، چرا که کلسیم از جذب زینک جلوگیری می کند. از مصرف کافئین مدتی قبل و بعد از مصرف زینک خودداری شود.
کمبود روی ممکن است:
احتیاط
از مصرف خود سرانه ی زینک و یا تغییر دوز دارو خودداری کرده و در صورت داشتن هرگونه مشکل کلیه، سابقه ی واکنش آلرژیک و یا قرارداشتن در دوران بارداری یا شیردهی درباره ی مصرف این دارو با پزشک مشورت شود.
انواع مکمل های زینک
فواید مصرف زینک
عوارض مصرف زینک