تفاوت استویا و اریتریتول
استویا یک شیرینکننده کاملاً طبیعی است که از عصاره برگهای گیاه «استویا رباستیانا» به دست میآید. این گیاه که بومی مناطق آمریکای جنوبی است، ریشهای تاریخی در فرهنگ غذایی این منطقه برای شیرینسازی خوراکیها دارد. شیرینیِ متمایز استویا مرهون ترکیباتی به نام گلیکوزیدهای استویول است که طی فرآیندی تخصصی استخراج میشوند. امروزه این محصول در اشکال مختلفی همچون پودر، مایع و قرص در دسترس است. در این میان، برند «بیلو» با تمرکز بر سلامت مصرفکننده، محصولات استویای خود را با استانداردهای کیفی بالا تولید و عرضه میکند.
از منظر سلامتی، مصرف استویا با مزایای متعددی نظیر تنظیم فشار خون و کمک به مدیریت قند خون همراه است که آن را به گزینهای ایدهآل برای پیشگیری از دیابت تبدیل میکند. همچنین، از آنجایی که استویا فاقد کالری است، انتخابی هوشمندانه برای کسانی محسوب میشود که دغدغهی کنترل وزن دارند.
اریتریتول، نوعی الکل قندی (پلیاُل) است که به طور طبیعی در برخی میوهها و محصولات تخمیری، از جمله انگور و برخی گونههای قارچ، یافت میشود. در مقیاس صنعتی، این شیرینکننده از طریق فرآیند تخمیر کربوهیدراتها تولید میگردد؛ در این فرآیند، قندها با استفاده از سویههای میکروبی یا واکنشهای آنزیمی اختصاصی به اریتریتول تبدیل میشوند. این ترکیب به دلیل طعمی شیرین، به طور گستردهای در فرمولاسیون محصولات غذایی و نوشیدنیهای رژیمی (کمکالری یا بدون قند) به عنوان جایگزین شکر استفاده میشود.
از منظر فیزیولوژیک و سلامت، اریتریتول دارای مزایای متعددی است. این ماده به دلیل دارا بودن کالری بسیار ناچیز، گزینهای ایدهآل برای استراتژیهای مدیریت وزن محسوب میشود. علاوه بر این، اریتریتول تأثیری بر سطوح قند خون (گلیسمی) ندارد و برای سلامت دهان و دندان، فاقد عوارض مخرب قندهای معمولی است. یکی از ویژگیهای بارز این ترکیب، سهولت در هضم و جذب آن است که برخلاف بسیاری از سایر الکلهای قندی، احتمال بروز ناراحتیهای گوارشی را به حداقل میرساند.

استویا و اریتریتول از دو منبع متفاوت به دست میآیند و هر یک ویژگیهای منحصربهفردی دارند. مهمترین تفاوتهای این دو شیرینکننده عبارتاند از:
استویا و اریتریتول بر قند خون
استویا و اریتریتول هر دو تأثیر کمی بر قند خون دارند. استویا به ویژه برای افراد دیابتی مفید است زیرا میتواند به کنترل سطح قند خون کمک کند بدون اینکه تأثیری بر میزان انسولین بگذارد. اریتریتول نیز به عنوان یک شیرینکننده با شاخص گلیسمی صفر شناخته میشود و مصرف آن باعث افزایش ناگهانی قند خون نمیشود.
یکی از نکات برجسته استویا و اریتریتول این است که هر دو باعث بروز عوارض گوارشی نمیشوند. البته مصرف زیاد اریتریتول در برخی افراد میتواند منجر به مشکلات گوارشی مانند نفخ و اسهال شود. از طرفی، استویا به دلیل خواص ضد التهابی و آنتیاکسیدانی خود برای سلامت گوارش مفید است. در زمینه سلامت دندانها، هر دو شیرینکننده باعث پوسیدگی دندان نمیشوند، اما اریتریتول به دلیل عدم تخمیر توسط باکتریهای دهانی، به طور خاص به سلامت دندانها کمک میکند.
هر دو این شیرینکنندهها میتوانند در پختوپز استفاده شوند، اما استویا به دلیل قدرت شیرینکنندگی بالا ممکن است نیاز به تنظیمات بیشتری در دستورها داشته باشد. از طرف دیگر، اریتریتول به دلیل شباهت بیشتر به شکر، میتواند جایگزین یک به یک در دستورها باشد. از آنجا که اریتریتول نسبت به استویا میزان کالری کمتری دارد، برای استفاده در دستورهای کم کالری بسیار مناسب است.
برای افرادی که رژیم کتو دارند یا به دنبال کاهش وزن هستند، استویا گزینه بهتری است زیرا هیچ کالری ندارد و تأثیرات منفی بر قند خون نخواهد داشت. اما اریتریتول نیز برای افرادی که به دنبال شیرینی طبیعی هستند و در عین حال به مقدار کمی کالری نیاز دارند، مناسب است. همچنین اریتریتول به دلیل طعم مشابه شکر، انتخاب بهتری برای افرادی است که طعم شکر را در غذاها و نوشیدنیها ترجیح میدهند.
منبع: سایت بی لو